หลุมดำ

หมายคือชิ้นส่วนของวัตถุในเอกภพที่มีแรงโน้มถ่วงสูงมากมาย ไม่มีอะไรออกมาจากรอบๆหลุมดำได้แม้กระทั้งแสงสว่างซึ่งมีความเร็วที่มาที่สุดในจักรวาล เว้นเสียแต่หลุมดำร่วมกัน


 พวกเราก็เลยไม่เห็นจุดศูนย์กลางของหลุมดำ หลุมดำจะมีพื้นที่หนึ่งที่เป็นขอบเขตของตัวมันเอง เรียกว่าเส้นขอบฟ้าเรื่องราว ที่ตำแหน่ง รัศมีชวาร์สชิลด์ หากว่ามีวัตถุใดหลุดเข้าไปในของฟ้าสถานะการณ์ วัตถุจำเป็นต้องเร่งความเร็วให้มากยิ่งกว่าความเร็วแสงสว่าง ก็เลยจะหลุดรอดออกมาจากเส้นขอบฟ้าเรื่องราวได้ แม้กระนั้นไม่มีทางเป็นไปได้ที่วัตถุใดที่จะมีความเร็วมากยิ่งกว่าแสงสว่าง สันจมูกนั้นก็เลยไม่มีวัตถุใดซึ่งสามารถออกมาได้อีกต่อไป พวกเราไม่อาจจะเห็นหลุมดำได้ด้วยกล้องส่องสำหรับดูดาวอะไรก็ตามเหตุเพราะหลุมดำนั้นไม่ไม่แสงสว่างหรือรังสีใดออกมาเลย แม้กระนั้นสามารถตรวจเจอได้ด้วยกล้องส่องสำหรับดูดาววิทยุและก็คลื่นโน้มถ่วงของหลุมดำ แล้วก็จนถึงปัจจุบันนี้ได้ศึกษาค้นพบหลุมดำในจักรวาลแล้วอย่างต่ำ ที่ หลุมดำแบ่งออกเป็น ชนิดเป็นหลุมดำมวลยิ่งยวด เป็นหลุมดำในใจกึ่งกลางของศิลปินจักร หลุมดำขนาดกึ่งกลาง ซึ่งเกิดขึ้นได้เนื่องมาจากการแตกดับของดาวฤกษ์ และก็หลุมดำจิ๋ว ซึ่งเกิดขึ้นในยุดแต่เดิมของเอกภพ แม้ว่าจะไม่สามารถที่จะเห็นด้านในของหลุมดำได้ แม้กระนั้นตัวหลุมดำเองก็แสดงการส่งผลกระทบกับวัตถุที่อยู่ในเส้นทางโคจรข้างนอกเส้นขอบฟ้าเหตุ ยกตัวอย่างเช่น หลุมดำบางครั้งอาจจะถูกมองเห็นได้โดยการตำหนิตามกรุ๊ปดาวที่โคจรอยู่ด้านในศูนย์กลางหลุมดำ หรืออาจจะเป็นไปได้ว่าจะมีการสังเกตแก๊สจากดาวใกล้กันที่ถูกล่อใจไปสู่หลุมดำ ก๊าสจะม้วนตัวไปสู่ด้านใน และก็จะร้อนขึ้นถึงอุณหภูมิสูงรวมทั้งปล่อยรังสีขนาดใหญ่ซึ่งสามารถตรวจค้นได้จากกล้องถ่ายรูปโทรทรรศ์ที่โคจรอยู่รอบโลก การสำรวจได้ผลในทางวิทยาศาสตร์คิดเห็นเช่นเดียวกันว่าหลุมดำนั้นมีอยู่จริงในเอกภพ แนวความคิดของวัตถุที่มีแรงดึงดูดมากพอที่จะกันไม่ให้แสงสว่างเดินทางออกไปนั้นถูกเสนอโดยนักดาราศาสตร์มือสมัครเล่นคนอังกฤษ ในปี 1783 และก็ต่อมีในปี 1795 นักฟิสิกส์ชาวประเทศฝรั่งเศส ก็ได้บทสรุปเดียวกันตามความรู้ความเข้าใจปัจจุบัน หลุมดำถูกชี้แจงโดยแนวคิดสัมพัทธภาพทั่วๆไป ซึ่งพยากรณ์ว่าเมื่อมีมวลขนาดใหญ่มากมายในพื้นที่ขนาดเล็ก ทางในพื้นที่ว่างนั้นจะถูกทำให้มันเหยเกไปจนกระทั่งศูนย์กลางของความจุ เมื่อไม่ให้วัตถุหรือรังสีใดๆก็ตามสามารถออกมาได้ ระหว่างที่แนวคิดสัมพัทธภาพทั่วๆไปชี้แจงว่าหลุมดำ เป็นหลักพื้นที่ว่างที่มีภาวการณ์เป็นสภาวะเอกฐานที่ใจกลางแล้วก็ที่เส้นขอบฟ้าเรื่องรอบๆขอบ คำชี้แจงนี้แปรไปเมื่อศึกษาค้นพบกลศาสตร์ควอนตัม การศึกษาเรียนรู้วิจัยในประเด็นนี้ทำให้เห็นว่านอกเหนือจากหลุมดำจะดึงวัตถุไว้ชั่วกับชั่วกัลป์ แล้วยังมีการเบาๆปล่อยพลังงานด้านใน เรียกว่า รังสีฮอว์คิง รวมทั้งบางทีอาจสิ้นสุดลงสุดท้าย

Related Post